12# Kość udowa, piszczelowa i strzałkowa

12# Kość udowa, piszczelowa i strzałkowa

Dzisiaj powtórka z kości udowej, piszczelowej i strzałkowej.

Kość udowa

To najdłuższa i najmocniejsza kość naszego szkieletu. Składa się z trzonu, końca bliższego i dalszego.

FEMUR_zps0ed60b11

Trzon kości udowej (Corpus ossis femoris) ma kształt trójściennego pryzmatu. Na powierzchni bocznej znajduje się kresa chropawa (Linea aspera)[1], a  na niej dwie wargi – przyśrodkową (labium mediale) i boczną (labium laterale). Ograniczają one trójkątne, gładkie pole – powierzchnię podkolanową (facies poplitea)[2]. Zakończeniem wargi przyśrodkowej jest guzek przywodziciela (tuberculum adductorium)[3] – miejsce przyczepu przywodziciela wielkiego. W kierunku górnym warga przyśrodkowa tworzy kresę grzebieniową (Linea pectinea), do której przyczepia się jaki mięsień? J Odpowiedź zostawcie w komentarzu. Idąc dalej przechodzi przyśrodkowo i tworzy kresę międzykrętarzową (Linea intertrochanterica)[4].
Warga boczna na swym przebiegu tworzy: guzowatość pośladkową(tuberositas glutea)[5].

Powierzchnia przednia jest w większości miejscem przyczepu mięśnia obszernego pośredniego.

Na końcu bliższym znajdziemy głowę, szyjkę, krętarz większy i mniejszy.
Głowa kości udowej (caput ossis femoris)[6], pokryta jest chrząstką szklistą. Posiada chropawe wgłębienie – dołek głowy (fovea capitis)[7].

Szyjka kości udowej(collum ossis femoris)[8] stanowi łącznik pomiędzy głową a trzonem.
Krętarz większy (trochanter major)[9] – czterościenna wyniosłość z tępym wierzchołkiem. Na powierzchni przyśrodkowej krętarza znajduje się silne wgłębienie – dół krętarzowy (fossa trochanterica)[atlas].

Krętarz mniejszy (trochanter minor)[10] położony jest nieco niżej od krętarza większego. Oba połączone są grzebieniem miedzykrętarzowym (crista intertrochanterica) [11].
Na końcu dalszym  znajdują się dwa kłykcie – przyśrodkowy (condylus medialis)[12] i boczny (condylus lateralis)[13]. Oddziela je od siebie głęboki dół międzykłykciowy (fossa intercondylaris)[14]. Z przodu powierzchnie stawowe obu kłykci zlewają się tworząc powierzchnię rzepkową (facies patellaris)[15].
Powierzchnie boczne kłykci są chropowate i posiadają guzek zwany nadkłykciem. Nadkłykieć przyśrodkowy (epicodnylus medialis)[16] i boczny (epicondylus lateralis)[17]

Jako podsumowanie odsyłamy do filmiku:


Rzepka

Z łacińskiego patelka – trójkątna, spłaszczona kość chroniąca staw kolanowy od przodu. Brzeg górny to podstawa rzepki – basis patellae, a dolny to wierzchołek rzepki (apel patellae).patella

 


Kości goleni

Tworzy kość piszczelowa i strzałkowa.

2
Piszczel (tibia) – składa się z trzonu i dwóch końców.
Trzon kości piszczelowej (Corpus tibiae)  – ma trzy brzegi: przedni, przyśrodkowy i boczny, czyli międzykostmy (margo anterior,medialis et interosseus). Do tego ostatniego przyczepia się błona miedzykostna goleni (membrana interossea cruris)[1]. Możemy wyróżnić również trzy powierzchnie: przyśrodkową, boczną i tylną (facies medialis, lateralis et posterior). Na tej ostatniej znajduje się kresa mięśnia płaszczkowatego (linea musculi solei)[2].

Na końcu bliższym na górnej powierzchni mamy dwie wklęsłe powierzchnie stawowe górne (facies articulares superiores)[3]. Spoczywają one na kłykciu przyśrodkowym (condylus medialis)[4] i bocznym (condylus lateralis)[5].  Pomiędzy nimi znajduje się wyniosłość międzykłykciowa (eminentia intercondylaris)[6]. Do przodu od wyniosłości znajduje się pole międzykłykciowe przednie (area intercondylaris anterior), do tyłu zaś pole międzykłykciowe tylne(area intercondylaris posterior)[atlas].Idąc dalej napotykamy guzowatość piszczeli (tuberositas tibiae)[6].

Na końcu dalszym znajdziemy aż pięć powierzchni-boczną, przednią, przyśrodkową, tylną i dolną. Powierzchnia przyśrodkowa  tworzy stożkowaty wyrostek  – kostkę przyśrodkową (malleolus medialis)[7] i na bocznej powierzchni kostki znajdziemy powierzchnię stawoą kostki (facies articularis malleoli)[8]. Powierzchnia kości piszczelowej tworzy powierzchnię stawową dolną (facies articularis inferior)[8-9],

Strzałka – fibula. Znajdziemy na niej trzon, głowę – koniec bliższy i kostkę boczną – koniec dalszy.

Trzon strzałki (corpus fibulae)  tak jak w piszczeli ma 3 brzegi: przedni, tylny i międzykostny (margo anterior, posterior et interosseus) oraz trzy powierzchnię: przyśrodkową, boczną i tylną (facies medialis, lateralis et posterior).
Głowa strzałki (caput fibulae)[10] zawiera w swoje przyśrodkowej cżęści powierzchnię stawową (facies articularis capitis fibulae)[11] – do połączenia z piszczelą.  Od trzonu oddzielona jest szyjką strzałki (collum fibulae)[12].
Kostka boczna (malleolus lateralis)[13] od przyśrodkowej strony ma powierzchnię stawową (facies articularis malleoli). Na tylnym brzegu kostki znajduje się bruzda kostkowa (sulcus malleolaris), a przyśrodkowo dół kostki bocznej (fossa malleoli lateralis)[atlas].

Obejrzyj to jeszcze raz z omówieniem:

 Na dzisiaj to tyle, tym razem również zostawiliśmy Wam pytanie w tekście i kto pilnie czytał niech zostawi komentarz pod spodem z odpowiedzią.

Zanim zaczniemy lekcje z mięśniami kończyny dolnej polecamy Wam fiszki anatomiczne, które są doskonałą formą powtórki materiału. Wersje fizyczne fiszek możecie nabyć w naszym sklepie internetowym:  www.anatomicznefiszki.pl 

Źródło zdjęcia głównego: http://3dartoo.blogspot.com/2013_12_08_archive.html

17155825_1545649118801209_4702558106629172577_n

No comments yet.

No one have left a comment for this post yet!

Leave a comment